بسیاری تصور میکنند تیتانیوم خالص GR2 نرم است و در برابر ضربه میشکند. اشتباه است! این ماده خاصیتی ضدِ شهودی دارد؛ دقیقاً در توانایی تحمل ضربه نهفته است. من با مواد تیتانیومی کار میکنم. امروز به زبان ساده بگویم، استحکام GR2 را میتوان با انرژی جذبشدهی آن در آزمون ضربه سنجید که واحد آن ژول است. این آزمون تعیین میکند که آیا هنگام اعمال ناگهانی بار، انرژی جذب میکند یا نه و آیا میشکند یا خیر. GR2 تیتانیوم خالص صنعتی در حالت آنیل تکفاز آلفا است. توان ضربه در دمای اتاق تقریباً ۵۰ ژول است، از دمای ۲۰° تا ۱۹۰°- را شامل میشود. کل فرآیند شکست نرم (رویین) است و شکنندگی فولاد معمولی را ندارد. دمای انتقال آن ۱۹۶°- است. در محیط نیتروژن مایع، همچنان میتواند بالای ۴۰ تا ۵۰ ژول حفظ شود. بنابراین، مخازن نیتروژن مایع و لولههای آب دریا در صنایع دریایی میتوانند از آن استفاده کنند. به دو باور غلط توجه کنید. اول، کار سرد استحکام را افزایش میدهد، اما انعطافپذیری و انرژی ضربه را کاهش میدهد. فقط به استحکام کششی قطعات شکلگرفته نگاه نکنید. دوم، جوشکاری با آرگون قوس برای اتصال خوب است، اما اکسیداسیون ضعیف و جذب هیدروژن در ناحیه متأثر از حرارت، چقرمگی ضربه را تخریب میکند. گاز محافظ باید هنگام انتخاب گرید کاملاً درست باشد. به یاد داشته باشید، GR2 برای جایگزینی GR5 در سازههای با ضربه بالا استفاده نمیشود، بلکه برای بهرهگیری از چقرمگی ضربه کافی، مقاومت به خوردگی و وزن سبک برای دستیابی به هزینهی مؤثرتر است. عمدتاً در مبدلهای حرارتی شیمیایی، قطعات گوگردزدایی و استنتهای پزشکی کاربرد دارد. این یک جمله را به خاطر بسپارید: GR2 از شکنندگی سرد نمیترسد، اما از اکسیداسیون میترسد. انرژی ضربه هم به دما بستگی دارد و هم به حالت ماده.