Wiele osób uważa, że czyste tytan GR2 jest miękki i pęknie przy uderzeniu. Błąd! Ma on właściwość przeciwintuicyjną. Polega ona właśnie na zdolności do wytrzymywania uderzeń. Pracuję z materiałami tytanowymi. Mówiąc dziś prostym językiem, wytrzymałość GR2 można zmierzyć poprzez jego energię pochłaniania w teście udarności, wyrażaną w dżulach. Służy ona do określenia, czy materiał pochłania energię przy nagłym obciążeniu oraz czy pęka, czy nie. GR2 to przemysłowy tytan czysty w stanie wyżarzonym z fazą α. Udarność w temperaturze pokojowej wynosi około 50 dżuli, w zakresie od 20° do -190°. Cały proces to ciągliwe pękanie, bez kruchości zwykłej stali. Temperatura przejścia wynosi -196°. W środowisku ciekłego azotu nadal utrzymuje się powyżej 40-50 dżuli. Dlatego zbiorniki na ciekły azot i morskie rury do wody morskiej mogą go wykorzystywać. Zwróć uwagę na dwa nieporozumienia. Po pierwsze, obróbka na zimno zwiększy wytrzymałość, ale plastyczność i energia udarności spadną. Nie patrz tylko na wytrzymałość na rozciąganie ukształtowanych części. Po drugie, spawanie łukiem argonowym jest w porządku, ale słabe utlenianie i absorpcja wodoru w strefie wpływu ciepła uszkodzą odporność na uderzenia. Gaz osłonowy musi być odpowiedni przy wyborze gatunku. Pamiętaj, GR2 nie służy do zastępowania GR5 w konstrukcjach o wysokiej odporności na uderzenia, ale do wykorzystania wystarczającej odporności na uderzenia, odporności na korozję i lekkości, aby osiągnąć lepszy stosunek jakości do ceny. Stosowany jest głównie w chemicznych wymiennikach ciepła, częściach do odsiarczania oraz stentach medycznych. Zapamiętaj to jedno zdanie: GR2 nie boi się kruchości na zimno, ale boi się utleniania. Energia uderzenia zależy zarówno od temperatury, jak i stanu.