หลายคนคิดว่าไทเทเนียมบริสุทธิ์ GR2 นิ่มและจะหักเมื่อถูกกระแทก ความคิดนั้นผิด! มันมีคุณสมบัติที่ขัดกับสัญชาตญาณ อยู่ตรงที่ความสามารถในการทนต่อแรงกระแทกนี่แหละ ผมทำงานกับวัสดุไทเทเนียม พูดภาษาชาวบ้านวันนี้ ความแข็งแรงของ GR2 วัดได้จากพลังงานการดูดซับในการทดสอบแรงกระแทก ซึ่งมีหน่วยเป็นจูล ใช้เพื่อกำหนดว่ามันดูดซับพลังงานได้หรือไม่เมื่อถูกโหลดอย่างกะทันหัน และจะหักหรือไม่ GR2 คือไทเทเนียมบริสุทธิ์ทางอุตสาหกรรมในสถานะอบอ่อนเฟสเดียวแบบอัลฟา ค่าพลังงานกระแทกที่อุณหภูมิห้องอยู่ที่ประมาณ 50 จูล ตั้งแต่ 20° ถึง -190° กระบวนการทั้งหมดเป็นการแตกแบบดักไทล์โดยไม่มีความเปราะเหมือนเหล็กทั่วไป อุณหภูมิเปลี่ยนผ่านอยู่ที่ -196° ในสภาพแวดล้อมไนโตรเจนเหลว มันยังคงรักษาค่าไว้ได้เหนือ 40-50 จูล ดังนั้นถังไนโตรเจนเหลวและท่อน้ำทะเลในเรือจึงสามารถใช้มันได้ โปรดสังเกตความเข้าใจผิดสองประการ หนึ่ง การขึ้นรูปเย็นจะเพิ่มความแข็งแรง แต่ความเหนียวและพลังงานกระแทกจะลดลง อย่าดูแค่ความต้านทานแรงดึงของชิ้นส่วนที่ขึ้นรูปแล้ว สอง การเชื่อมอาร์กอนอาร์กใช้เชื่อมได้ดี แต่การเกิดออกซิเดชันเล็กน้อยและการดูดซับไฮโดรเจนในบริเวณได้รับความร้อนจะทำลายความเหนียวต่อแรงกระแทก ก๊าซปกป้องต้อง到位เมื่อเลือกเกรด จำไว้ GR2 ไม่ได้ใช้แทน GR5 สำหรับโครงสร้างที่รับแรงกระแทกสูง แต่ใช้ความเหนียวต่อแรงกระแทกที่เพียงพอ ความต้านทานการกัดกร่อน และน้ำหนักเบาเพื่อให้ได้ความคุ้มค่าที่ดีกว่า ส่วนใหญ่ใช้ในเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนเคมี ชิ้นส่วนกำจัดกำมะถัน และโครงยึดทางการแพทย์ จำประโยคนี้ไว้หนึ่งประโยค GR2 ไม่กลัวความเปราะจากความเย็น แต่กลัวการเกิดออกซิเดชัน พลังงานกระแทกขึ้นอยู่กับทั้งอุณหภูมิและสถานะ